زندگی کن

ای مهربان!

اگر کسی تو را با تمام مهربانی ات دوست نداشت،دلگیر مباش!که نه تو گناهکاری و نه او.

آنگاه که مهر می ورزی،مهربانی ات تو را زیباترین معصوم دنیا میکند;پس خود را گناهکار مبین.

من،عیسی نامی را می شناسم که ده بیمار را در یک روز شفا داد و تنها یکی سپاسش گفت...!

من،خدایی را میشناسم که ابر رحمتش بر زمین و زمان باریده ; یکی سپاسش می گوید و  هزاران نفر کفر...!

پس مپندار بهتر از آنچه عیسی و خدایش را سپاس گفتند ، از تو برای مهربانی ات قدر دانی کنند;از ناسپاسی هایشان مرنج و در شاد کردن دل هایشان بکوش...که این روح توست که با مهربانی آرام می گیرد.

تو با مهر ورزیدنت بال و پر میگیری...

خوبی دلیل جاودانگی تو خواهد شد...

به راهت ادامه بده...

دوست بدار، نه برای آنکه دوستت بدارند ; تو به پاس زیبایی عشق،عشق بورز و دوست بدار و جاودانه باش.

بر گرفته از کتاب زندگی کن/جلد دوم