صبحدم مرغ چمن با گل نو خاسته گفت                          ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت

گل بخندید  که  از  راست  نرنجیم  ولی                           هیچ عاشق سخن سخت  به  معشوق  نگفت


«حافظ»

پ.ن:سکوت اینجا چقدر دلگیره... دلمو میزنه.. و وقتمو الکی میگیره... عجب..!